Чимээ

Хотын дарга буудлын цонхоор
Хоосон дарсны лонх шидчихэв.
Хав харанхуйд тэнүүчилж явсан
Хав хар муурыг ончихсонд
Хачин зовиурт чимээ хадав.

Удахгүй бороо орно

Удахгүй бороо орно.

Урд зам ус болно.

Уртаас урт түгжрэл үүснэ.

Улаан, ногоон, шар гэрэл газарт тунарна.

Урсчихсан усан будаг шиг болно.

Урт хөл, нойтон үс, цангинасан инээд

Улаанбаатрыг улам залуу болгоно.

Азарган бороог чамласан юм шиг

Азарган бороог чамласан юм шиг
Нулмисандаа бас урсчихаад ирэхэд чинь
Хүйтэн харцаар давхар хайрсан би,
Зүүдэнд чинь харин
Халуун цай, хуурай алчууртай угтаж
Зүрхийг чинь хүртэл дулаацуулсан би.

Шидэт ягаан өнгө

Алгаа наранд үзүүлж араас нь ажвал

Хурууны салаа, хумсны завсраас

Хурмастын өнгө улбартан цацарч

Хүн болж хаанаас ирснээ

Хожим хаа очихоо
 Харчих шиг...

Үүрдийн хоосонд оршигч үхэшгүй мөнх тэрээр

Шидэт дулаан шившлэг шивнэж

Аянга цахилгаан мэт тэсрэлт

Алаг зүрхэнд амилуулж

Элсэн цагийг 

Эхийн минь хэвлийд эргүүлж

Үхлийн зөнгөөр сүлсэн тэртээх өдөр

Үр хөврөл байхдаа би ийм өнгөтөй байсан.

сэтгэлрүү шагайгч Түүнд

Энэ бичлэг тийм мундаг шүүмж энээ тэрээ бишээ. Би угаасаа тийм юм бичиж чадах ч үгүй.  Г.Аюурзанын шүлгүүдээс цөөхөн хэдийг түүж бичээд доор нь сэтэгэгдэл маягийн юм л бичсэн төдий. Ер нь анхнаасаа шүлэг "тайлбарлах" нь утгагүй байх. Нэгэнт төгс хэлбэрээ олчихсон зүйлийг жонхууруулж хүрээг нь явцууруулж өөрийнхөө төсөөллийн хэмжээнд хязгаарлах гээд байж магадгүй. Өөртөө зориулж зүгээр л нэг ийм тэмдэглэл үлдээмээр санагдаад бас Аюурзаныг мэддэггүй, эсвэл уншаад "ойлгодоггүй" гээд байдаг хүмүүсийн бодлыг өөрчилж хорхойг нь хөдөлгөж магадгүй гэж горьдлоо.

Тэмдэглэлээ уншсан тухай тэмдэглэл

Тэмдэглэлийн дэвтрээ нуур мэт дэлгээд
Тэр дунд нь би завьчин мэт аялав.
Шүлгийн мөрөөр аргамжсан
Дурсамж минь
Эмх цэгцгүй, энд тэндгүй...
Аялагч би амтархан, сониучирхан,
Зүүд мэт бодьтой бас бодьгүй
Төсөөллийн тэр л ертөнцдөө
Зургаан мэдрэхүйгээ шургуулж
Тайвуу уужуу аялах ахул:

Архидсан тухай тэмдэглэл

1.
Сэтгэл шигээ хоосортол нь
Жүнзтэй архийг хөнтөрч орхиод
Cудасныхаа лугшилтыг галаар өрдлөө.
Хаа нэгтээгээс хачин дулаан төөнөж
Эд эс бүхэн минь хөнгөрөх шиг, хөвөх шиг...

Биднээс нэг нь бурхан байдаг

Энэ тоглолт энгийн, үнэн байх ёстой. Тайз засалт, гэрэлтүүлэг, дуугаралт бүгд хоорондоо нэгдэн нэг цогц болох ёстой. Аль нь ч бусдаасаа тодрох бус, харин бүгд нэг үзэл санаанд төвлөрч байх ёстой. 

Магад бурхан

Магад бурхан,
Үсний минь ширхэг бүрийг
Цусны минь бөөм бүрийг
Алдалгүй ялгаж чадах
Төрөх үхэхийн минь завсарт буй
Үйлийн минь үр бүхнийг
Алдалгүй гүйцээж чадах
Магад үсний ширхэг, цусны бөөмөөр ч
Магад төрөх үхэхийн өчүүхэн завсраар ч
Үл хязгаарлам,
Хязгааргүй бүхний хязгаар.

Гудамжны гэрлээс будрах

Гудамжны гэрлээс будрах цасыг ажин зогсохдоо
Гуниг гутралаа хүйтэн жихүүнээр арилжаад
Цаг хугацаа, хорвоо дэлхийтэй цуг амсхийлээ.